Kapıda ödeme · Sırbistan genelinde 1–3 günde teslimat · her flakonla birlikte ücretsiz bakteriyostatik su
Tüm makaleler

Peptitlerde ağır metaller: ICP-MS neyi ölçer

Peptit organik bir moleküldür; bu yüzden ağır metallerin onda işi olmadığı düşünülebilir. Yine de eser miktarda metal hemen her ürüne bulaşabilir: hammaddeler ve reaktifler, katalizörler, su, çelik ekipman ya da ambalaj yoluyla. Bu yüzden metal içeriği varsayılmaz, ölçülür.

Hangi metaller izlenir

Uluslararası ICH Q3D kılavuzu, elementel safsızlıkları toksisitelerine göre sınıflandırır:

  • Sınıf 1: arsenik (As), kadmiyum (Cd), cıva (Hg) ve kurşun (Pb). Bu elementler her zaman değerlendirilir.
  • Sınıf 2A: görece sık rastlanan kobalt, nikel ve vanadyum.
  • Sınıf 2B: daha nadir elementler, çoğunlukla katalizörlerden gelen paladyum ve platin gibi soy metaller. Süreçte kullanıldıkları biliniyorsa izlenirler.
  • Sınıf 3: aralarında bakır, krom ve kalayın da bulunduğu, toksisitesi daha düşük elementler.

Sonuçlar ppm (milyonda bir, yani kg başına mg) ya da ppb (milyarda bir, yani kg başına µg) olarak ifade edilir.

Çökeltiden plazmaya

On yıllar boyunca basit bir “ağır metal testi” kullanıldı: metaller renkli sülfürler hâlinde çöktürülür, renk de bir standartla karşılaştırılırdı. Test bir metali diğerinden ayırt edemiyor, bazılarını ise zayıf yakalıyordu. Amerikan Farmakopesi bu testi 2018 yılında bıraktı ve yerine enstrümantal yöntemleri getirdi.

Bugün endüktif eşleşmiş plazmaya (ICP) dayanan iki teknik kullanılır:

  • ICP-MS: numune asitle parçalanır, çözelti birkaç bin dereceye ısıtılmış argon plazmasına püskürtülür, atomlar iyonlara dönüşür ve kütle spektrometresi bunları kütlelerine göre ayırıp sayar. Duyarlılık, tek bir analizde birçok element için milyarda bir düzeyine ve daha altına iner.
  • ICP-OES: plazma aynıdır, ama kütle yerine uyarılmış atomların her elemente özgü dalga boylarında yaydığı ışık ölçülür. Yöntem güvenilirdir, ancak daha az duyarlıdır.

Yanıltıcı biçimde yüksek sonuçlar

Her iki tekniğin de bilinen tuzakları vardır. ICP-MS'te argon ve klordan oluşan bir iyonun kütlesi 75'tir, yani arseniğinkiyle aynıdır; bu yüzden klorürce zengin bir numune, aslında bulunmayan arseniği “gösterebilir”. Modern cihazlar bu sorunu bir çarpışma hücresiyle ya da yüksek çözünürlükle çözer. ICP-OES'te sorun spektral örtüşmelerdir: numunede bol miktarda bulunan bir element çok sayıda dalga boyunda ışık yayar ve başka bir elementin çizgisindeki sinyali yükseltebilir.

Bu durum, yapısında bilerek metal taşıyan peptitlerde, örneğin bakır peptitlerinde özellikle önemlidir. Bunlarda bakır bir safsızlık değil, molekülün bir parçasıdır. Böyle bir numunede başka bir element için elde edilen şüpheli bir sonuç, bir yargıya varmadan önce başka bir teknikle, çoğunlukla ICP-MS ile tekrarlanmalıdır.

Sonuç fazla iyi olduğunda

Bulunmayan bir element için doğru sonuç “0” değil, “miktar tayini sınırının altında” ifadesidir, örneğin “< 0,05 ppm”. Bu sınır elemente, yönteme ve numune miktarına bağlıdır; bu yüzden elementten elemente ve laboratuvardan laboratuvara değişir.

Bir sertifika her metal için, her üründe ve her partide aynı, inanılmayacak kadar düşük değeri veriyorsa, bu dikkatli olmak için bir nedendir. Gerçek ölçümler nadiren bu kadar tekdüze görünür. Şüpheli bir belgenin nasıl tanınacağını analiz sertifikası yazımızda anlatıyoruz.

Kataloğu gör