Kütle spektrometrisi: flakonda doğru peptidin bulunduğu nasıl kanıtlanır

HPLC saflığı “ne kadar saf” sorusunun yanıtıysa, kütle spektrometrisi (MS) de “bu nedir” sorusunu yanıtlar. Moleküllerin kütlesini ölçer. Bir peptidin kütlesi dizisinden tam olarak hesaplanabildiği için ölçülen ve hesaplanan kütlenin örtüşmesi, kimliğin temel kanıtıdır.
Kütle spektrometresi nasıl çalışır
Cihaz kütleyi doğrudan ölçmez. Önce molekülleri iyonlara dönüştürür, yani onlara elektrik yükü kazandırır; ardından m/z ile gösterilen kütle/yük oranını ölçer. Peptitler için en çok iki iyonlaştırma yöntemi kullanılır:
- Elektrosprey (ESI): çözelti yüksek gerilim altında küçük damlacıklar hâlinde püskürtülür. Bu sırada peptitler sıklıkla birden fazla proton alır; bu yüzden aynı molekül bir, iki ya da üç yük taşıyan birkaç sinyal olarak görünür.
- MALDI-TOF: peptit bir matrisle karıştırılır ve bir lazer atımına maruz bırakılır. Burada peptit genellikle tek yüklü olarak görünür.
Elektrosprey çoğu zaman doğrudan bir HPLC cihazına bağlanır. Bu kombinasyona LC-MS denir ve kromatogramdaki her pikin kütlesini de verir.
Örnek: GHK tripeptidi
GHK tripeptidinin (glisin, histidin, lizin) molekül formülü C14H24N6O4'tür. Ortalama molar kütlesi 340,38 g/mol'dür; her elementin yalnızca en bol bulunan izotoplarından hesaplanan monoizotopik kütlesi ise 340,19'dur.
Bu yüzden ESI spektrumunda şunları bekleriz:
- m/z 341,19'da [M+H]+ sinyali, yani bir proton eklenmiş molekül,
- m/z 171,10'da daha zayıf bir [M+2H]2+ sinyali; iki proton taşıdığı için m/z değeri yarıya iner.
Yüksek çözünürlüklü cihazlar izotop desenini, yani ana pikin yanındaki bir dizi küçük piki de gösterir. Bu pikler arasındaki mesafe yükü ele verir: tek yüklü bir iyonda 1, iki yüklü bir iyonda 0,5'tir.
Kafa karıştıran ama normal olan sinyaller
Beklenen iyonların yanı sıra spektrumda sıklıkla adüktler de görülür: aynı molekülün sodyumla oluşturduğu, [M+H]+ iyonundan 22 birim daha ağır olan [M+Na]+ ya da potasyumla oluşturduğu, 38 birim daha ağır olan [M+K]+. Sodyum her yerde bulunduğu için bu sinyaller kötü bir peptidin işareti değildir. Önemli olan, laboratuvarın doğrulama için hangi iyonu esas aldığını belirtmesidir.
Kütle spektrometrisinin göremedikleri
- Aynı bileşim, farklı sıra. GHK ve KHG peptitlerinin kütlesi tamamen aynıdır. Sırayı doğrulamak için molekül cihazın içinde parçalara ayrılır (tandem kütle spektrometrisi, MS/MS) ve dizi bu parçaların kütlelerinden okunur.
- İzomerler. Lösin ve izolösin aynı kütleye sahiptir; aynı amino asidin L- ve D-formları da öyle. Sıradan MS bunları birbirinden ayıramaz.
- Miktar. Farklı moleküller aynı kolaylıkla iyonlaşmaz; bu yüzden sinyalin yüksekliği neyin ne kadar bulunduğunu söylemez. Saflık için HPLC gerekir.
MS ne zaman özellikle yararlıdır
En çok veriyi LC-MS kombinasyonu sağlar. Ana pikin yanında bir safsızlık varsa, kütlesi çoğu zaman onun ne olduğunu ele verir: bir amino asidi eksik olan zincir tam olarak o halkanın kütlesi kadar daha hafiftir, oksitlenmiş metiyonin ise 16 birim daha ağırdır. Böylece safsızlığın sentezden mi yoksa bozunmadan mı kaynaklandığı da anlaşılır.
İyi bir MS raporu nasıl görünür
- Teorik ve ölçülen kütle ile iyon türü belirtilmiştir.
- Aralarındaki fark cihazın doğruluk sınırları içindedir.
- Spektrum eklenmiştir ya da talep üzerine alınabilir.
- Parti numarası flakonla eşleşir.
Partilerimize ait, saflık ve kimlik sonuçlarını içeren sertifikaları Sertifikalar sayfasından görüntüleyebilir veya talep edebilirsiniz.
Kataloğu gör