Czystość HPLC: czego nie mówi jeden procent

Na niemal każdym certyfikacie analizy peptydu pierwszą liczbą jest czystość HPLC: 98 %, 99 %, czasem nawet 99,9 %. To przydatna informacja, ale opisuje tylko jedną stronę jakości. Żeby wiedzieć, co oznacza, trzeba wiedzieć, jak powstaje.
Jak HPLC mierzy czystość
HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa) rozdziela cząsteczki, gdy przechodzą przez kolumnę wypełnioną drobnymi cząstkami. Dla peptydów stosuje się najczęściej kolumnę z odwróconymi fazami, oznaczaną jako C18. Płynie przez nią mieszanina wody i acetonitrylu z niewielkim dodatkiem kwasu trifluorooctowego, a udział acetonitrylu rośnie w trakcie analizy. Nazywa się to gradientem. Peptydy rozdzielają się według tego, jak bardzo są hydrofobowe: te, które mniej lubią wodę, dłużej zatrzymują się w kolumnie.
Na wyjściu z kolumny znajduje się detektor UV, najczęściej ustawiony na 214 do 220 nm, czyli długość fali, przy której światło pochłania samo wiązanie peptydowe. Wynikiem jest chromatogram, linia z pikami. Każdy pik to jedna substancja, a powierzchnia piku odpowiada w przybliżeniu jej ilości.
Czystość to udział powierzchni głównego piku w sumie powierzchni wszystkich pików. Jeśli główny pik stanowi 98 % całej powierzchni, czystość wynosi 98 %.
Po pierwsze: czystość nie dowodzi tożsamości
HPLC pokazuje, że w próbce dominuje jedna substancja, ale nie to, jaka to substancja. Idealnie czysty pik może być niewłaściwym peptydem. Tożsamość potwierdza się inną metodą, spektrometrią mas, która mierzy masę cząsteczki. Dlatego poważny certyfikat zawsze zawiera oba wyniki.
Po drugie: czystość to nie ilość
HPLC porównuje peptyd tylko z tym, co widzi detektor UV. Wielu rzeczy w fiolce on nie widzi:
- wody pozostałej po liofilizacji,
- przeciwjonów, czyli trifluorooctanu lub octanu związanego z peptydem,
- soli i substancji pomocniczych, takich jak mannitol.
Dlatego peptyd może mieć czystość 99 %, a sam łańcuch peptydowy i tak stanowi mniejszą część całkowitej masy proszku. Ten udział nazywa się zawartością peptydu netto i mierzy się go osobnymi metodami, na przykład analizą aminokwasów albo oznaczaniem azotu. W peptydach syntetycznych zawartość netto wynosi zwykle między 70 a 90 %. To nie wada, lecz chemia: po oczyszczaniu peptyd niesie swoje przeciwjony i trochę wody.
Z tego samego powodu niektóre wyniki podają obok czystości także zmierzoną ilość peptydu w fiolce, porównaną z deklarowaną.
Po trzecie: wynik zależy od metody
Dwa laboratoria mogą otrzymać dla tej samej próbki różne procenty i oba mogą mieć rację. Wynik zależy od:
- Kolumny i gradientu. Szybka metoda rozdziela słabiej. Zanieczyszczenie, które wychodzi razem z głównym pikiem, pozostaje w nim ukryte i podnosi czystość. Dłuższa metoda rozdziela lepiej i zwykle daje nieco niższą, ale bardziej wiarygodną liczbę.
- Długości fali. Niektóre zanieczyszczenia pochłaniają światło inaczej niż peptyd.
- Integracji. To, gdzie poprowadzono linię podstawową i które małe piki się liczy, zmienia końcową liczbę, zwłaszcza przy integracji ręcznej.
- Wzorca odniesienia. Porównanie z czystym wzorcem tego samego peptydu potwierdza, gdzie znajduje się pik. Bez niego wnioskuje się pośrednio.
Nierzadko ta sama próbka w szybkiej metodzie pokazuje powyżej 99 %, a w dłuższej i dokładniejszej kilka procent mniej. Nie znaczy to, że peptyd zepsuł się między dwiema analizami, lecz że metody są różne.
Jak wygląda dobry wynik HPLC
- Podana jest metoda, a najlepiej także kolumna, gradient i długość fali.
- Dołączony jest chromatogram z tabelą pików albo można go otrzymać na żądanie.
- Numer serii na wyniku zgadza się z numerem serii na fiolce.
Poza czystością i tożsamością pełny obraz dają też badania na endotoksyny, metale ciężkie i czystość mikrobiologiczną. Wyniki dla naszych serii możesz obejrzeć lub o nie poprosić na stronie Certyfikaty.
Zobacz katalog